Analyse,  Onderzoeksgericht,  Organiseren,  Reflecteren

Museum Centre Blavand

De verborgen parel

Opdracht

Voor de tweede opdracht van architectuuranalyse werd gevraagd om een hedendaags openbaar gebouw te bespreken en te vergelijken met een historisch gebouw. Het uitgangspunt van de analyse was het moderne gebouw. Na de bespreking van de verschillende architecturale aspecten (indeling, lichtinval, omgeving, materiaalkeuze, …) diende een historisch gebouw gezocht te worden dat gelijkenissen vertoont met het gekozen gebouw. Ook deze gelijkenissen worden aangetoond en besproken.

Bespreking

Blavand is gelegen in het Westen van Denemarken en dit gebied wordt gekarakteriseerd door overblijfselen uit Wereldoorlog 2. Het architectenbureau Bjarke Ingels Group (BIG) heeft in hun ontwerp voor het MCB gestreefd naar harmonie met de bestaande omgeving door een historische Duitse bunker uit te breiden tot een heus museum dat zich grotendeels onder het zand bevindt. Het ‘onzichtbare’ Museum Center Blavand is 2800m2 groot en omvat een centrale hall, 3 museums, 1 grote, multifunctionele tentoonstellingsruimte en een bar. Doordat elke ruimte apart toegankelijk is en beschikt over afzonderlijke faciliteiten, kan elk museum onafhankelijk van de andere musea evenementen organiseren en hun eigen openingsuren kiezen. Maar het gebouw kan ook als één geheel gezien worden waarbij de centrale hall als gemeenschappelijke plaats gezien wordt en van waaruit een tentoonstelling kan opgebouwd worden doorheen de 4 gebouwen.

Het MCB is perfect geïntegreerd in het landschap. Bezoekers krijgen eerst de bunker te zien, en wanneer ze één van de wandelpaden verder volgen komen ze automatisch in het centrale deel van het museum terecht dat zich op de bovenste verdieping bevindt. De wandelpaden zijn letterlijk uitgesneden uit de zandheuvels waardoor de bovenste verdieping zich net onder het zand bevindt.  Ondanks het ondergrondse karakter van het gebouw is er toch veel lichtinval omdat alle verticale muren aan de binnenzijde van het complex uit glas zijn en omdat er vides gecreëerd zijn tussen de twee verdiepingen.  Ondanks het feit dat het gebouw ondergronds gelegen is, krijgt het dankzij de vides en de overvloedige lichtinval toch een open karakter.

Er werd gebruik gemaakt van geometrische vormen om de constructie van het gebouw te vergemakkelijken alsook de koppeling tussen de verschillende ruimtes optimaal te kunnen verwezenlijken. Ook de robuust uitziende stalen brug trekt de aandacht van de bezoeker en verbindt beide verdiepingen.

De bovenste verdieping omvat enkel de inkom en de bar en is dus enkel bereikbaar via de stalen brug. Op de onderste verdieping is er de gemeenschappelijke foyer en de 4 ruimtes waartussen er zich telkens een ruimte bevindt voor faciliteiten, waaronder een vestiaire, toiletten, …

De 4 muren van de foyer kunnen draaien/roteren wat een aantal voordelen heeft. Dankzij deze verstelbare wanden worden de ruimtes van het museum aanpasbaar, kan men voor optimaal daglicht zorgen en kan men de ruimtes als aparte entiteiten gebruiken. Tot slot is er een ondergrondse tunnel die het MCB verbindt met de oude Tirpitz bunker.

Een van de opmerkelijkste verwezenlijkingen in dit project is het contrast van de betonnen, bovengrondse bunker die het landschap verstoort en die binnen heel donker is met het ondergrondse museum dat volledig opgaat in de omgeving en toch baadt in het licht.



.

Uiteraard was dit niet de vergelijking die ik ging maken met een historisch gebouw. Hiervoor heb ik gekozen voor de Ny Carlsberg Glyptotek.

In 1881 startte men in Kopenhagen met de bouw van de Glyptotek. Dit gebouw werd gerealiseerd in opdracht van bierbrouwer Carl Jakobson en zijn vrouw omdat zij hun collectie van neoklassieke en Franse impressionistische schilderkunst voor het publiek wilden openstellen.

De Glypotek is een samenvoeging van verschillende gebouwen die elk hun eigen stijl hebben. Het eerste gebouw dat in 1897 opende voor het publiek werd door architect Vilhelm Dahlerup ontworpen in een typische Venetiaanse renaissancestijl. In 1906 werd het museum uitgebreid met een wintertuin naar de hand van Dahlrup én met een tweede gebouw in meer klassieke stijl ontworpen door architect Hack Kampmann. Ondanks de verschillende tijdsgeest zijn er toch een paar opmerkelijke gelijkenissen tussen beide gebouwen.  Vooreerst zien we dat de plattegrond van beide gebouwen de vorm heeft van een vierkant waarin zich de verschillende ruimtes bevinden. Zowel bij MCB als bij de Glypotek bevinden zich talrijke expositieruimtes en die geordend zijn rondom een centrale hall. In beide gebouwen zijn een groot deel van de zalen met elkaar verbonden door een deur waardoor sommige ruimtes gescheiden kunnen worden van andere en er verschillende evenementen samen kunnen plaatsvinden.  Ook geven zowel MCB als de Glypotek een vrij gesloten indruk aan de buitenzijde en krijgen de gebouwen hun lichtinval vooral van raampartijen aan de binnenzijde van het gebouw of via glaspartijen in het dak. Tot slot hebben de architecten ook oog gehad voor de omgeving waarin de gebouwen werden opgetrokken waardoor ze perfect geïntegreerd zijn in hun specifieke omgeving.



.

Deze oefening toont heel duidelijk dat men doorheen de eeuwen en de verschillende kunststromingen toch vaak van eenzelfde basis start, en dat de afwerking van het gebouw de tijdsgeest weergeeft.

Slideshow

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *